Home Vakantie Italië Reisverslag Alassio, Italiaanse bloemenrivièra 2021

Reisverslag Alassio, Italiaanse bloemenrivièra 2021

door Reinoud
0 reactie

Reisblog Alassio, Italiaanse Riviera, augustus 2021

Eindelijk! Het kon weer. Reinoud ging met zijn gezin eindelijk weer naar La Bella Italia! Het was zo lang geleden. De laatste keer Italië was net voor de Corona uitbraak. Januari 2020. Ik was in de winter met mijn gezin in de prachtige Ligurië. Kan ik iedereen aanraden. Enkele weken later zou de pleuris uitbreken in Noord Italië. Wie had dat ooit gedacht.

Ontdek Alassio, parel van de bloemenrivièra: www.alassio.nl
LOVE ALASSIO & ITALIA: Ontdek Alassio, parel van de bloemenrivièra: www.alassio.nl

Na een heerlijke kampeervakantie in Polen en Duitsland (zie kampeerblog: www.gewoonkamperen.nl) gingen we naar Italië. Noem het een verslaving. Onze bestemming: Alassio, de parel van de Italiaanse Rivièra. Ik ben geheel niet objectief. Voor mij is het inmiddels thuiskomen. Na 44 jaar mag dat ook wel. Vanaf mijn derde jaar ging ik hier al naar het strand. Hoeveel ijsjes, pizza’s en stukken focaccia ik daar heb gegeten weet ik niet meer.

Het was heerlijk om weer naar Schiphol te rijden. Lekker weg met het vliegtuig. Het was nog ochtend en niet erg druk in de vertrekhal. We moesten in verband met Corona op tijd op het vliegveld zijn. Thuis hadden we al ingecheckt en hoefde alleen maar onze bagage in te leveren. Dit werd zelfservice.

We vlogen vanaf Schiphol naar Genua. Een korte vlucht. Maar eerst nog even door de bagagecontrole. Het is altijd weer afwachten hoe druk het daar is. De laatste keer moesten we heel lang wachten. Nu konden we praktisch doorlopen. Een goed begin.

We moesten nog een uur wachten voor vertrek dus even een rondje winkels doen. Elke keer als we op vakantie gaan met het vliegtuig hebben we de gewoonte om een grote tictac doos mee te nemen en dus gingen we op zoek.

Met de bus reden we naar het vliegtuig. Het was zwaarbewolkt. Tijd om de zon te zien. Het vliegtuig zat helemaal vol en vertrok op tijd. De vlucht zou maar 1 uur en 20 minuten duren.

KLM city hopper naar Genua
Slecht weer op Schiphol

Voor mij zaten twee Italiaanse families met kleine kinderen. Na 20 minuten begon het Italiaanse spektakel. Bij de start was één van de kinderen heel hard aan het huilen en hield niet meer op. Vader en moeder ruilde kinderen. De vader moest de kleine maar stil krijgen. Vervolgens paniek. Saccetto, Saccetto, werd er geroepen. Het oudere kind voor mij had in zijn broek gepoept en geplast en moest een nieuwe broek. De vader mocht hem verschonen en liep snel met een saccetto naar het toilet achter in het vliegtuig. Nu was het voor de familie tijd om te eten. Uit diverse trolleys en tassen kwamen pakjes voorverpakte AH vleeswaren tevoorschijn. Ook salami. Italianen die in Nederland salami kopen. Mamma Mia! Bij de landing moest de oudste ook nog spugen. Voor ons was het een relaxte en korte vlucht. Ik denk dat deze Italianen blij waren dat de vlucht erop zat.

Het was een mooi moment toen we vanuit het vliegtuig weer de prachtige Ligurische kust konden zien. Het moment dat je het vliegtuig uitstapt en je de warme lucht voelt was voor mij een super moment. Home sweet home. Bij de douane had mijn vrouw onze gele vaccinatie boekjes in de hand. Er werd niet eens naar gekeken. Een korte blik in onze paspoorten was voldoende.

Hadden wij voor ons vertrek naar Italië nog verblijfsdocumenten ingevuld. Het European Digital Passenger Locator Form. https://app.euplf.eu/#/  Er werd niet naar gevraagd en gekeken.

Op het moment dat de schuifdeuren van het luchthavengebouw open gingen en je de warme lucht voelde; een palmboom ziet en je weet dat je weer in Italië / Ligurië bent; wat een heerlijk gevoel. De weersvoorspelling voor Alassio was prima. Gelukkig maar.

Rondom Genua en op de Autostrada dei Fiori waren ze ‘druk’ bezig met de weg. Italianen vonden het onbegrijpelijk om in de vakantiemaand augustus wegwerkzaamheden uit te voeren. Het grappige / irritante was dat je langs de weg niemand zag werken. Je stond in de file zodra twee banen moesten samenvoegen. Vroeger kon je lekker hard doorrijden. Racen door de tunnels. Nu waren er flitspalen en trajectcontroles. Het kon ons niets schelen, we naar immers weer in La Bella Italia.

Toen ik het eiland Gallinara zag, wij noemen het schildpaddeneiland, wist ik dat ik bijna thuis was. Eerst nog even de tol betalen. Vanwege de vakantiedrukte reden we door de berg naar Alassio. Normaal nemen we altijd de kustweg. Vlak na de tunnel stonden er al auto’s geparkeerd. Het was heel druk. Italië ging in eigen land op vakantie en dat was te merken. De ramen van de auto gingen open.

Heerlijk een weekje zon, zee en strand en lekker Italiaans eten aan de Riviera dei Fiori! De prachtige vakantieregio met zoveel mooie bloemen, planten en natuurlijk prachtige palmen.

Wat waren we blij dat er voor ons strandbedjes geregeld waren. Er was geen lettino (strandbedje) meer te krijgen voor verdwaalde toeristen. Alle bagni zaten vol. Door Corona moesten bedjes verder uit elkaar staan en dus waren er minder rijen en minder bedjes beschikbaar. Heerlijk die ruimte.

kerkje aan het strand in Alassio met muurschildering

Voor het eerst in jaren gingen we naar een nieuwe bagni: Santa Carmen. Dit strand lag bij een prachtig pleintje halverwege de Budello van Alassio en naast een prachtige kerk met een muurschildering. Voor de kenners: vlakbij het oude hotel Milano. Dit worden appartementen. Bagni Santa Carmen had een toilet, douche, omkleedruimte maar geen eigen restaurantje.

We werden door de ‘direttore’’ van het strand vriendelijk ontvangen en zaten op de tweede rij. Het was een klein maar mooi zandstrand. Binnen 5 minuten lagen we in het water. Het was immers 30 graden + en we konden wel wat verkoeling gebruiken. De zee was heel kalm. Het water was kristalhelder. De temperatuur van het water was top. 1 ding waren we vergeten. Ons goed insmeren. Die fout maken we wel vaker. Niet doen. Aan het einde van de dag was ik half rood.

Prachtige zandstrand van Alassio (spiaggia Alassio)

Onze zoon is een echte waterrat en ik vind het ook heerlijk om in de zee te zwemmen. We hadden zo lang moeten wachten en hadden wat ‘zee zwemtijd’ in te halen. We bleven soms uren in zee. Mijn vrouw had dan alle ruimte om lekker te lezen. Zij kwam nu en dan de zee in om af te koelen.

Iedere ochtend werden we door diverse ‘strandgangers’’ / Italiaanse badgasten begroet met een vriendelijk Buon Giorno. De plaatselijke bevolking vond ons Olandesi wel een gezellig volkje. Ik merkte dat vooral toen ik door een kwal werd gestoken. Ik voelde tijdens het zwemmen ineens pijn in mijn onderarm en liep meteen de zee uit. Op het strand hadden ze meteen door dat er iets aan de hand was. Er kwamen meteen diverse mensen naar me toe om te kijken en helpen. Ik moest meekomen met de direttore , een vriendelijk Italiaanse dame. Ze sprak alleen Italiaans. Ik moest eerst met zand over de plekken wrijven waar ik was gestoken en vervolgens mijn arm lang onder de kraan houden. Ze had een speciale zalf. Ze smeerde mijn halve arm in met een dikke laag witte crème. Ze waren echt bezorgd. Het deed ook echt wel pijn. Heb nog steeds de littekens op mijn arm staan. De volgende morgen moest ik eerst mijn arm laten zien en vertellen of ik nog pijn had. Vanaf dat moment zei iedereen ons gedag op het strand.

Op ons strand zaten veel ouders en opa en oma’s met kleine kinderen. Het was een gezellige bedoeling. Opa en oma vermaakte de kinderen. Ze gingen mee zwemmen, zandkastelen bouwen; maakte hapjes, gaven een knuffel en smeerde de kleinkinderen regelmatig in. Kinderen in Italië krijgen alle aandacht en worden veelal flink verwend.

Rond het middaguur vertrokken de Italianen weer naar huis / hotel voor de siësta. Tegen 1 uur was het strand praktisch leeg. Wij bleven en misschien nog wat andere toeristen. Het strand en de zee waren praktisch leeg. Als je voor het eerst hier zou komen zou je denken dat het laagseizoen was begonnen.

Booking.com

Voor de lunch liepen wij door de budello naar onze vaste bakker: Il Fornaoi di Alassio of de Canepa. Daar haalde we dan een stuk focaccia en wat te drinken. Ook is het een vaste gewoonte om bij Clapsy een pizza te eten of te halen. Heerlijk op je strandbedje een Italiaanse pizza eten.  

Elke ochtend als we op het strand kwamen stonden er Italianen in zee met elkaar te kletsen. Een typisch Italiaanse bezigheid. Na de Siësta, einde van de middag werd dit ritueel herhaald. Met veel gebaren werden zaken besproken. Een nieuw ritueel was de bellende vrouw in zee. Vrouwen van middelbare leeftijd met een strakgetrokken koppie die tot hun middel in zee lopen te bellen / Face timen zijn. Druk gebarend. Ze staan niet stil maar lopen flink door. Een apart gezicht. Ik wacht nog steeds op een hoge golf.

Vanaf ons verblijf in Alassio is het traditie om ’s ochtends verse panini te halen bij de bakker in Moglio. Hiervoor moesten we wel de berg oplopen. Onderweg kwamen we dan langs ons trouwkerkje. Bij de bakker werden we vriendelijk begroet. We namen de eerste keer altijd teveel broodjes mee en dat zal altijd zo blijven. De berg af was prima te doen. Gelukkig was ‘onze kerk’ open. Als we in Alassio zijn gaan we altijd even kijken en een kaarsje opsteken. De pastoor was jammer genoeg niet aanwezig.

Op zaterdag is er markt in Alassio. De markt was verplaatst naar een plein in het centrum van Alassio. Op de plaats waar vroeger de markt was, werd nu een nieuwe parkeergarage gebouwd. Het is altijd leuk om even over de markt lopen. Wel een mondkapje want het was wel erg druk.

Als we in Alassio zijn gaan we altijd even naar de Eurospin. Een goedkope supermarkt. Daar halen we standaard water, frisdrank en yoghurtdrankjes voor het strand.

Ieder seizoen ‘komen en gaan’ winkels in de budello van Alassio. Het is altijd leuk om weer nieuwe winkels te bekijken. Sommige familiewinkels blijven gewoon bestaan ondanks Corona. De twee ijssalons van Alassio A Cuvea en Balzola zijn er al zo lang dat ik er kom. Bij gelateria A Cuvea komen we al jaren. Het is een soort traditie geworden om aan het einde van een stranddag daar een ijsje te halen. Een pinautomaat vond nonna nog een beetje moeilijk om mee te werken. Ze had geen idee! We mochten later betalen en even pinnen bij de bank.  

Er waren vakanties dat ik er slechts 1 zag maar nu in één vakantie een aantal Fiats in een paar dagen. De prachtige Fiat 500. Maar niet de ‘normale’ versie maar ook een de Fiat cabrio.

Ik had een hele lading boeken meegenomen maar helemaal niets gelezen. Ik was bezig met een inhaalslag. Had niet de rust. Ik vond het heerlijk om uren lang in zee te zijn, dobberen, met onze zoon te zwemmen. ’s Avonds BBQ-en en genieten van het uitzicht.

We hadden er op gehoopt. Een dag waarop we zouden kunnen gaan beuken. Golfen beuken zoals onze zoon dat noemde. En die dag kwam er. We zagen het meteen toen we het strand opliepen. Dit was onze dag. Er stonden hoge golfen ondanks dat er maar weinig wind was. We liepen meteen de zee in. Ik denk dat de golfen wel 3 meter hoog waren. Moesten wel oppassen voor de sterke stroming. Bij de Decathlon in Albenga hadden we een dag eerder een opblaasbaar bodyboard gekocht. Deze kwam meteen goed van pas. Met het board dreef je mee met de golfen naar het strand. We wisselde elkaar af. Nu een dagje bodyboarden en golven beuken was de koek echt op. De volgende morgen kon ik nauwelijks opstaan.

Op de laatste dag van onze vakantie gingen we nog even naar Clapsy. Dit restaurant / deze pizzeria ligt direct aan het strand. We komen er al jaren. Clapsy heeft inmiddels al divers vestigingen in de Ligurië. Het eten is altijd prima. Geen poespas. Italianen gaan er zelf ook eten. Uiteraard namen we een pizza. Ieder heeft van ons gezin heeft zijn eigen favoriete pizza. Ik weet niet hoe het komt maar de prijzen van onze pizza’s veranderen elke keer als we een pizza afhalen. Dit keer / jaar had mijn vrouw de duurste pizza. Het maakt allemaal niet uit.

Na een week ‘La Dolce Vita’ was het weer tijd om naar huis te gaan. Het verschil was wel heel groot. In Nederland bewolkt en 18 graden en in Alassio zonnig en 28 graden. Vanwege de files moesten we op tijd naar het vliegveld in Genua (Aeroporto di Genova). Het vliegtuig vertrok op tijd. Naast mij zat een aardige kerel uit Groningen. We raakte aan de praat. Hij was ook verliefd geworden op de Ligurië en een Italiaanse man en daar mee getrouwd. Italië zat in zijn hart. Over 3 weken zouden ze nog even terugvliegen naar de Genua voor een verjaardag. Geluksvogel.

ALLA PROSSIMA VOLTA

Vakantie bloemenrivièra / Ligurië / Italiaanse Rivièra 2022

Wil je in 2022 ook op vakantie naar Alassio of een andere badplaats aan de Italiaanse bloemenrivièra? Kijk voor het grootste aanbod voordelige vakantie accommodaties, vliegtickets, autoverhuurders op de No.1: www.alassio.nl of www.italiaansebloemenriviera.nl

Zoek & boek een voordelige vakantie accommodatie in Alassio

Booking.com

Goedkoop kamperen in de bloemenrivièra / Ligurië 2022

Voordelige vakantiehuizen Alassio / Ligurië / Italiaanse Rivièra

You may also like